Ik heb nu dus eindelijk helder dat ik enorme pieken heb in oestrogeen. En dat die vocht vasthouden veroorzaken, en cravings en aankomen en andere instabiliteit. Het laatste jaar van de overgang is aangebroken. Gisteren voelde het een beetje als doodgaan.
Maar als ik bedenk dat ik na deze periode stabiel ben in mijn hormonen, dan word ik wel blij. Dat zal fijn zijn.
Dan heb ik nu enorme last van Frank met zijn herrie-achtige aanwezigheid. Zal ook blij zijn als hier helderheid over komt en wat ik wil gaan doen mbt wonen. Het begint namelijk ook weer koud te worden hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten