Ook ik heb de wens om mijn perceptie tot in de diepte en breedte te delen met anderen. Lange tijd was ik er stellig van overtuigd dat dit een authentieke wens was, later begon dat te wankelen en verschoof het door het inzicht dat één en ander een gevolg leek te zijn van onvervulde behoeften vanuit het verleden. Inmiddels ben ik uitgekomen bij de conclusie dat mijn authentieke wensen toch op één of andere manier gelinkt zijn aan mijn geschiedenis. Een verhaal van de kip en het ei en wat was er eerder? Of is daar überhaupt wel sprake van, eerder en later? Maar daarover later nog.
Hoe dan ook denk ik dat het associëren of kunnen linken van Mandy's teksten aan mijn eigen stuff een mogelijk antwoord biedt op het gegeven dat ik haar perceptie niet heb of zelfs maar zou kunnen innemen. Wat mij betreft hoeft dat ook niet, net zoals het niet per se nodig is dat zij of iemand anders mijn gezichtspunt volledig inneemt. Waar het om gaat is de waarde van het delen en hoe dat momenten van groei faciliteert. Als je daar in kan blijven en je kan laten inspireren, kunnen er mooie dingen ontstaan. Wat dan ook wel weer linkt aan Mandy's verwijzing naar het ontsluiten van nieuwe manieren om jezelf te zijn.
Zo zijn we rond. Ik hou daarvan, ronde verhalen. Wat me vervolgens nog even bij de kip en het ei brengt, en de vraag over wat er eerder was. Er zijn tijden geweest dat ik me de haren uit het hoofd kon trekken over de vraag of wat ik voorzag iets was wat stond te gebeuren, of dat iets gebeurde omdat ik het voorzien had. Lag het al vast, of had ik het gemanifesteerd?
In mijn beginjaren van bewuste ontwikkeling zei ik dan heel intuïtief: voorspellingen zijn alleen dan nuttig als je kunt kiezen of je het er mee eens bent. Dat ging meer over dat ik vond dat het zo moest werken, want logisch en anders zouden we in een wel heel akelige realiteit terecht zijn gekomen waarin je duistere toekomsten kunt zien waar dan niks aan te doen valt, oftewel overgeleverd zijn aan een grillig lot - dan dat ik het helemaal doorvoelde als waarheid. Later volgden er inzichten rondom factoren als tijd en punt van waarnemen die van invloed zijn op wat je als eerder of later ervaart. Waardoor de vraag niet meer een of-of was, maar allebei waar.
Wat ik leuk vind is hoe dit boek nu vorm krijgt. Ik associeer aan de hand van Mandy's schrijven. Geen idee waar het naar toe gaat als ik ga schrijven, ook niet waar het boek precies over zou moeten gaan, maar ik wil er van uit gaan dat deze manier goed is omdat ze passend voelt en zal leiden tot iets interessants. Zoals gebruikelijk. Ergens in de verte heb ik een vaag beeld en gevoel van waar ik persoonlijk naar toe aan het bewegen ben en zolang het passend voelt waar ik mee bezig ben is dat voldoende voor mij. Zo laat ik me verrassen.
