ik lees terug, wat is er veel veranderd in een maand tijd. Ik heb een nieuw doel: ik ga overstappen naar samen verder en me laten opleiden tot verpleegkundige.
Waarmee die palliatieve zorg eindelijk mogelijk gaat worden.
Nu ik in de laatste weken bij Fokus zit, snap ik niet meer hoe ik dit zo lang heb kunnen doen. Op de valreep is ook 16 nu opgenomen in het ziekenhuis, wat een verschil. Hoe anders de nacht, hoe fijn en relaxed.
De familie weet nog niks van mijn overstap naar andere baan. Pa en ma heb ik nog altijd niet gezien of gesproken. Ik begrijp niet hoe ze dat naar zichzelf kunnen verantwoorden.
Wel ben ik steeds meer dat nieuwe bestaan aan het opbouwen in Asten. En dus nu ook in ander werk. Waar ik echt heel veel zin in heb. Ook spannend natuurlijk, maar echt wel veel zin. Vooral dat nieuwe doel geeft me enorme veel energie. Ik was er ook helemaal klaar mee.
Bovendien heb ik dat eigen ding van afgelopen jaren neergezet met het boek, dat inmiddels 15 keer verkocht is. Het is wel goed zo.
Nu ga ik mezelf profileren in presentie en zorg. En diepte-ondersteuning, even zien hoe dat wil. Ik weet al wel waar mijn profilering over zal gaan: presentiebenadering.
Dan staat er nu nog een ding te realiseren: ik snak namelijk inmiddels echt heel erg naar mijn eigen huis. Ik ben een boek aan het lezen the happy brain, waarin uitgelegd wordt hoe belangrijk de veiligheid van je eigen thuis eigenlijk wel is. Juist ja.....
Dus....maar zien hoe dat zich gaat ontvouwen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten